Time warp

Het voelt wat onwezenlijk om het te hebben over de toekomstige ontwikkeling van Noord Holland terwijl tegelijkertijd de kredietcrisis wild om zich heen slaat. Juist de bouw en de ruimtelijke ordening zijn conjunctuurgevoelig en ik verwacht dat er de komende tijd allerlei projecten tegen het licht zullen worden gehouden. Misschien is dat zo slecht nog niet. We zijn goed in het plannen maken, maar het tijdig monitoren ervan hebben we niet altijd zo goed onder de knie. Het denken over de toekomst houdt natuurlijk niet op. De structuurvisie gaat in de herfst de fase van de perspectieven in. Dat zijn mogelijke toekomstscenario's voor de ontwikkeling van Noord Holland. Het advies dat ik hiervoor heb uitgebracht en dat u elders op de site vindt, zal daarin worden verwerkt.

Gisteravond hadden we een discussieavond van Arcam in Sugar City in Halfweg over de Amsterdam Metropolitan Area . Dat begrip is ontstaan tijdens de Noordvleugel discussies. Het houdt in dat Amsterdam en de regio zichzelf presenteren als een sterke en internationaal georiënteerde metropool. Centraal stond de vraag wat de regio er zelf van vindt om daar onderdeel van uit te maken. En of het überhaupt wel leeft. Ik zag gisteravond dat bestuurders en ambtenaren het idee van de metropool omarmen en ook wel vanuit dit perspectief op samenwerking aansturen.

Afgelopen zondag was ik in Schermerhorn bij de opening van een tentoonstelling en uitreiking van een prijs voor een fotografiewedstrijd. Beide waren onderdeel van de Biënnale Noord Holland, "Noord Holland verdwijnt," georganiseerd door de Stichting Kunst en Cultuur Noord Holland en in samenwerking met culturele instellingen uit de regio en het Noord Hollands Dagblad. Een spontaan regionaal conglomeraat.
Daar waar bij Arcam werd gesproken over de toekomst van de metropool, ging het bij de fotowedstrijd in Schermerhorn over het verlies van het landschap - juist de verstedelijkingsdruk die als motor wordt gezien voor de metropool, werd hier als bedreiging gezien - bedreiging voor het landschap en voor cultuurhistorische waarden.
De ironie is dat juist deze waarden - diversiteit en gaafheid van het landschap, een rijke cultuurhistorie - worden gezien als sterke troefkaarten in de internationale positie van de metropool...

Ik kreeg sterk het gevoel in een ‘time warp' te zitten - een groep ‘metropolers' bezig met de opgaven 21e eeuw en een groep ‘landelijken' die met een 19e eeuwse bril naar het landschap kijken. Hoe eerder deze groepen met elkaar in gesprek komen, hoe beter, lijkt mij. Misschien dat de kredietcrisis een time out biedt om dit gesprek op gang te brengen.

Miranda Reitsma
Provinciaal Adviseur Ruimtelijke Kwaliteit (PARK)